Work hard, play hard!

Because the end of our project is drawing closer and closer, we are extremely busy with preparing all the materials and preparing and promoting our event. We already made some flyers, posters and are investing most of our time in drawing a community map, the Prezi presentation and figuring out where to buy the food. We are putting in a lot of effort in the hope this event will be a huge success.

 

During this event (next Friday) we'll present ourselves, our countries but most of all our culture differences and how we deal with them. We hope that our experience can help enlighten the citizens and visitors of Wenzhou to see that problems can be fixed and that differences can be overcome. We hope to create a dialogue that will be the start of some cooperation between the locals, the business owners and the students. Wenzhou has the potential to become an amazing community and we hope we can be part of this change! To give you a taste of our hard work:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Besides working hard we also play hard =D On monday we went to the Leo Foo Village Theme Park just outside of Taipei! We had the best day ever! We took the bus just after lunch and arrived at the park around 3 PM. This gave us 5 hours to walk around, enjoy all the rides and scream our lungs out. We intensely enjoyed the safari ride where you can see a bunch of animals from up real close! I could almost touch the zebras and the giraff! Afterwards we made a selection of the most fun and dangerous rides and had an amazing time. Best thing about the whole day was never having to wait longer than 10 minutes to go on a ride! That's why I love Mondays!

 

To turn this into a perfect week we went to PingXi on Wednesday. This place is about 1,5 hours from where we live. So around noon we met the other interns Jana, Sweeney and Nita at the MRT station for our trip op the mountain. Because Nita's parents also stayed in Taiwan this week to visit their daughter and to experience the country, they came along for this trip!

 

PingXi is famous for its lanterns. It's a small (former mining) town in the mountains besides a railway track. Now it's mostly tourists who visit the spot to light a big latern. Chinese (and Taiwanese) are a very superstitious people and they uphold a lot of traditions. This is why many people visit Pingxi to buy a big lantern on which they write a message or something they wish or hope for. They believe that when the balloon it light and send to the sky, your wishes will come true. Of course we had to try this unique experience so we bought a latern with the 8 of us and wrote down all our hopes and dreams. It was a very nice experience that we wish to share with you by showing you these pictures. We'll let you know in a couple of years if all our writing paid off!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hard werken, hard spelen!

 

Omdat het einde van ons project zo stilletjes nadert, zijn we enorm druk bezig met alle voorbereidingen en de promotie van ons event. We hebben als posters en flyers gemaakt en steken momenteel het meeste tijd in het tekenen van de Wenzhou kaart, het maken van de Prezi (presentatie) en het uitzoeken waar we juist het eten kunnen kopen. We proberen er echt volledig voor te gaan in de hoop dat dit event een onverdeeld succes wordt!

 

In onze presentatie (volgende week vrijdag) zullen we onszelf en ons land voorstellen maar voornamelijk zullen we aandacht besteden aan onze cultuurverschillen en hoe we hier mee omgaan. We hopen dat onze ervaring kan helpen om de inwoners en bezoekers van Wenzhou inzicht te verschaffen in de problemen en hoe ze deze kunnen oplossen. We wensen niets liever dan dat deze avond de start is van een dialoog tussen alle betrokkenen (inwoners, zelfstandigen en studenten) en een echte samenwerking in gang kan zetten. Wenzhou heeft het potentieel om een geweldige gemeenschap te vormen en we hopen een deel te mogen uitmaken van deze positieve verandering! We gunnen jullie alvast graag een blik op het resultaat van ons hard werk:

 

Naast het harde werk hebben we dus ook veel plezier =D De maandag zijn we naar Leo Foo Village Theme Park geweest, wat net buiten Taipei ligt. We hadden een geweldige dag! Vlak na de middag namen we de bus en rond 15u waardoor we 5 uren de tijd hadden om het park te verkennen, alle attracties te doen en de longen uit ons lijf te schreeuwen. We genoten enorm van het safaripark waar we een hele hoop wilde dieren konden zien van wel erg dichtbij! Ik kon de zebras en de giraf bijna aanraken! Daarna maakten we een selectie van de leukste en gevaarlijkste attracties en beleefden een geweldige dag! Maar het allerbeste van de hele dag...? We moesten nergens langer dan 10 minuten wachten! Daarom hou ik van maandag!

 

 

 

Om er helemaal een perfecte week van te maken zijn we op woensdag naar PingXi geweest, een plekje in de bergen zo'n 1,5uur rijden van Taipei. We spraken 's middags af met de andere studenten Jana, Sweeney and Nita aan het MRT station. Omdat Nita haar ouders momenteel ook in Taiwan zijn om hun dochter te zien en Taiwan te ontdekken, gingen zij ook mee op onze trip!

 

PingXi is een oud mijn dorpje dat bekent staat voor zijn Chinese lantaarns. Het ligt in de bergen naast een spoorweg in nu voornamelijk een toeristische plek waar mensen naar toekomen om zo'n lantaarn de lucht in te laten! Chinezen (en dus ook Taiwanezen) zijn erg bijgelovig en ze houden erg vast aan hun oude tradities. Daarom bezoeken ook veel Taiwanezen PingXi om een lantaarn te kopen om al hun dromen en wensen op te schrijven. Ze geloven dat wanneer je de lantaarn de lucht in laat, je wensen zullen uitkomen. Natuurlijk moesten we dit unieke idee ook eens zelf ervaren dus kochten we een lantaarn en schreven alle 8 onze dromen en wensen op. Het was een heel leuk moment en we hopen dat een beetje met jullie te kunnen delen d.m.v. onze foto's!

 

 

 

 

 

De tijd vliegt

Succesvolle meeting

 

In het begin hebben we jullie uitgelegd wat ons project inhoud, maar doorheen de tijd dat we hier zijn is het doel van ons project regelmatig veranderd. We deden ook verschillende activiteiten waarvan we niet altijd de link konden leggen met het doel. Dit vormden wel wat obstakels voor ons die zorgden voor frustraties. Dinsdag hebben we 40 minuten gewacht op onze gids, Kai, om een night market te bezoeken. Dit was voor ons de druppel die de emmer deed overlopen en de frustraties liepen hoog op. We belden onze projectleider, Lydia, van Aiesec op en zij kwam onmiddellijk naar ons toe.

 

Daarna hadden we één van de meest succesvolste vergadering met ons team, Lydia en Kai. Daarbij stelde Kai ons voor om een presentatie te geven waarbij hij al de voorgaande activiteiten aan elkaar zal linken en zal uitleggen waarom we deze gedaan hebben. We zullen dan ook samen een doel op papier zetten en bespreken hoe we onze finale presentatie zullen benaderen. Bij deze willen wij ook heel graag Lydia en Kai bedanken voor al hun moeite, goede bedoelingen, hulp en vooral voor het resultaat ervan.

 

Brood bakken

 

'Een brood kopen' klinkt in België als een doodgewone zaak maar dat is hier wel wat anders. Brood is hier nogal aan de dure kant (1 euro voor 4 dikke boterhammen) en het is niet echt brood zoals wij het kennen. Het is meer luchtig toostbrood. Deze redenen hebben ons overtuigd om ons eigen brood te bakken. Gisteren gingen we op zoek naar eens iets anders van beleg en avontuurlijk als we zijn, gingen we voor seachicken. Na eens geproefd te hebben, bleek het tonijn te zijn =D.

Voor nog grappige vertalingen, verwijzen we jullie graag verder naar: http://www.buzzfeed.com/nataliemorin/chinese-signs-that-got-seriously-lost-in-tranlsation?sub=2510353_1498581

 

Successful meeting

 

In the beginning, we explained you what our project is about, but through time the goal of our project changed. We did different activities, which were sometimes hard to connect with the goal of the project. This were obstacles for us and caused some frustrations. Tuesday we waited 40 minutes for our guide, Kai, to visit a night market. This waiting, for us, was the last obstacle and our frustrations got the best of us. We called our project leader, Lydia, from Aiesec and she came immediately.

 

After that, we had one of the most successful meetings with our team, Lydia and Kai. Kai suggested to give a presentation to connect all the activities and explain why we did them. We will set up a goal together and talk about the way we will approach the final presentation. Herewith, we want to thank Lydia and Kai for their effort, good intentions, help and most of all the result.

 

Baking bread

 

'Buying bread' in Belgium, sounds as an ordinary thing but here it is not. Bread here is expensive (1 euro for 4 thick slices of bread) and it is not the bread as we now it. It is more of a light toastbroad. These reasons convinced us to bake our own bread. Yesterday we had a search for a different kind of spread and adventurous as we are, we went with seachicken. After tasting, it was tuna =D.

For more funny translations, we like to refer to:

http://www.buzzfeed.com/nataliemorin/chinese-signs-that-got-seriously-lost-in-tranlsation?sub=2510353_1498581

Tripje naar WuLai

The farm project is een project in Wulai waarbij 2 buitenlandse studenten meehelpen op een boerderij. Ze hadden een dag georganiseerd zodat ook anderen kennis konden maken met het leven op de boerderij. We waren dus bij de eersten om ons in te schrijven voor deze trip en keken er enorm naar uit. Op het schema stond o.a. het volgende: kennis maken met het leven op de boerderij, een aboriginal barbecue, een bezoekje aan de 'old streets' van Wulai,...

We namen de MRT en daarna de bus tot een bushalte dicht bij de boerderij. In een auto werden we tot bij de boerderij gebracht. Onze chauffeur bleek veel te weten over de stammen in Taiwan en het was een heel interessante rit. Eenmaal aangekomen werden we aan het werk gezet. We moesten bamboe stokken in stukken zagen om daar bamboerijst in te maken. Door de rijst te stomen in bamboe, krijgt het een bepaalde smaak. Daarna gingen we deze stukken bamboe wassen en werden ze gevuld met rijst. Later zouden we de rijst eten bij onze barbecue.

Toen de rijst klaar was om te stomen, kregen we een korte rondleiding, waarbij we een beetje informatie kregen over de indeling van de boerderij. We werden rondgeleid door één van de buitenlandse studenten waardoor de informatie heel beperkt was, aangezien hij er zelf nog maar enkele weken is. Na de rondleiding, eindelijk de langverwachte barbecue want we hadden honger en dorst. Helaas was deze barbecue helemaal niet wat we verwacht hadden. Er was 1 soort vlees, wat in kleine stukjes gesneden was en meer dan de helft van het vlees bestond uit vet. Dan waren er nog wat verschillende soorten groenten en de bamboerijst. Helaas waren er niet genoeg stoelen voor iedereen om te zitten, dus sommigen moesten op de grond zitten of moesten staand eten.

Na de barbecue was de opdracht om onkruid uit te trekken. Wat bij ons bijna als een straf gezien zou worden maar hier was het blijkbaar goed om het leven op de boerderij te leren kennen. Na een uur van zware arbeid in de blakende zon, kregen we 5 minuten pauze.Na deze pauze kregen we 2 presentaties, eentje over Tsjechië en de andere over Maleisië. Dit was het einde van de dag en we werden terug aan de bushalte afgezet.

Conclusie van vandaag is dat onze verwachtingen veel te hoog waren want we hebben niks geleerd over het leven op een boerderij, we hebben niks geleerd over de lokale stammen, we hebben met de groep geen bezoekje gebracht aan de 'old streets' en we waren redelijk wat geld kwijt voor deze uitstap.

Our trip to WuLai

In Wulai there is also a project from AIESEC NTU, the LC we are part of. AIESEC together with the farm project organized a one day trip so we could get to know each other and how it is to live and work on a Taiwanese farm. We were sooo enthousiastic about this that we were one of the firsts to sign up for this event! Especially with a schedule like: Getting to know the farm life, having an aboriginal BBQ, visiting the old street of WuLai,...

So yesterday morning the day had finally come and we took the MRT to Xindian station to meet all the others. Afterwards we got on a bus for about one hour until we were at the foot of the WuLai mountains. We were taken up to the farm by car in several small groups and our driver seemed to know a great deal about the area. Her English was extremely good and she told us about all the aboriginal tribes in Taiwan, how they live, what's happening to them,... It was extremely interesting, I just wish the trip in the car could have lasted a little longer. As soon as we arrived we were taken to the farm and put to work. We were asked to cut some very long bamboo trunks into smaller pieces. Afterwards we washed them and put rice and water in them to steam, this way it gets a special flavor. This rice would be served at lunch so we were curious to find out how it would taste!

While the rice was being prepared we received a tour by one of the exchange participants of the project. We were devided into teams. Strangely enough they put all the foreigners together in one group which seems odd to me since the purpose of the visit is to also get to know each other better. Since most of us already knew each other... Honza (the intern of the project) explained to us what he does all day, how the farm is structured and what they plant. He tried is absolute best to explain things to us but since he has only been there for a fow weeks, his knowledge of the place, organic farming, taiwanese methods,... isn't really extensive. After the tour we were hungry and thirsty and we couldn't wait to get some of that BBQ! To our disappointment, the BBQ wasn't really what we expected it to be. There was one kind of meat (wild boar), cut into small and it seem to exist mostly out of fat. We had some other vegies together with it and our bamboo rice. It wasn't too bad but it also didn't hit the spot either... When I read it would be an aboriginal BBQ, I expected aboriginals to be there so they could explain to us how they caught this animal, how they normally eat, what their habits are,... Sadly this was not the case.

After lunch there was an event to experience the farm. It was a big deal to even divide the teams. There would be three groups with two working on the land and one resting a little and doing the dishes in the shade. Of course, it was an extemely hot day so most of us prefered to stay in that last group. As an LCP it shocked me that the current Executive Boards of the Local Committe screamed out that they would do the dishes. As an LCP (it's me Ellen writing this English part) I couldn't contain myself and said: "Leading by example, right?" This seemed to surprise them and one of them said: "I want to give you the opportunity to experience the farm life!" My answer: "I want to give you the opportunity to lead by example." After some nervous laughter, the leaderof the event tried for a second time to split up the groups. Because I did want to lead by example, I did as he asked without complaining.

This is how I ended up weeding a patch of land with this small tool in my hand. Feeling extremely hot I worked for about 30 minutes. When it's 39°C, 30 minutes takes a long time!!! The strangest thing for me was that everything was being explained in Chinese so most of my team mates (and myself) could not understand what was being said. It almost seemed like talking and explaining things in English was an inconvenience and that it was strange for us to expect this. Since there were about 8 foreigners out of the +/- 40 people present and this being an open AIESEC event, it kind of surprised me. When I asked why they don't really try to speak in English I found out it's because they're just not used to doing it and it makes some of them uncomfortable. As many AIESECers will know:

After this small break we did some small games and then we enjoyed some presentations of the two AIESEC interns. It was interesting to learn some new things about the Czech Republic and Malaysia. This was the end of the day and afterwards we were driven down to the mountain. As was suggested in the introduction, we expected a bunch of us would go to the WuLai old street together to have dinner... Strangely enough almost everyone went home so we ended up just walking around with the five interns of our project. We had some dinner and went home.

I am an AIESECer and I'm proud of it. I also know that being a part of AIESEC is a time for you to gain experience, to learn new things but also to make mistakes. I wish I could say this event was good. I wish I could say that all the hard work the team put into this lead to a wonderful result. I wish I could say I learned something about the aboriginals in Taiwan and organic farming. I wish... It saddens me to say that I did not enjoy the activity and I think a fair amount of mistakes were made along the way. I just hope that my criticism is received well because it's given in all honesty and no ill will is intended. But what I hope above all is that everyone involved in organizing the event learned something from this so better results can be reached in the future.

Taipei zoo

Today we went to the zoo. It is the biggest zoo of Asia. It was a very hot day but the animals made it all worth while... We took many pictures so you can enjoy!

Vandaag zijn we naar de zoo geweest. Het is de grootste zoo van Azië. Het was heel warm vandaag, maar de dieren maakten het de moeite waard... We hebben veel foto's genomen zodat jullie kunnen genieten!

Movies and Meetings

Monday was a free day and the perfect day for us to go out and do something fun because most people are at work so Taipei seems less crowded. It was predicted that it would be a scorching hot day, around 34 degrees, so we did something we had been looking forward to for a couple of days. We went to the movies! While trying to find the best place to go to on the internet, we came across this page:

http://richw2k.hubpages.com/hub/cheap-second-round-cinema-taipei-taiwan

We were sold immediately! Monday morning we woke up on time and took the MRT to Sun-Yat-Sen Memorial Hall Station. When we got there it took us a long time to figure out how to exactly walk but after the kindness of some strangers and 20 minutes of walking we finally made it, just in time for the first movie on our list: Oblivion. We bought two tickets for 280NTD (7,27€ !!!) and found ourselves a seat in the theatre. We won't spoil the movie or give a whole review here. Let's just say we enjoyed our time in a well airconditioned room!

The movie finished around 11u30AM and our stomachs started to rumble a little. So we went to the front door, got a stamp on our arm and went out to the 7-eleven for some drinks and coockies to eat during our next movie. Right across from the theatre we also bought some dumplings for lunch. On the second floor we finished our meal and were ready for the next movie: The Call with Halle Berry. After a five minute break we were ready for next and final movie of the day: Fire with fire. We couldn't get over the fact that it was so cheap and you could really watch as many movies as you liked during that day. What's even more, you could bring as much food and drinks in as you liked. We had a splendid afternoon. We should have this in Belgium!

After the movie theater we slowly made our way to Zhong Xiao Fuxing MRT station, SOGO Shopping Mall. We had made an arrangement to meet another Belgian there, the brother of a collegue of our mom. He is married to a Taiwanese and they came to visit her family here. We had never met them before so we didn't know what to expect but we had the best time ever. Danny and Penny are extremely nice people and we had a lovely time talking with them and getting to know each other better. They also have a 6 year old daughter which is the cutest thing you've ever seen. She is so nice and bubbly and we hope to see this family again once we get back in Belgium. Danny, Penny & Evy, if you're reading this: Thank you so much for the wonderful evening and we hope to see you soon!

Films en Ontmoetingen

Maandag was een vrije dag en de perfecte dag voor ons om iets leuks te gaan doen in Taipei. De meeste mensen zijn namelijk aan het werk en het is dus niet zo druk als tijdens de weekends. Omdat men voorspeld had dat het een verschrikkelijk hete dag zou worden 34 graden, besloten we iets te gaan doen waar we al enkele dagen naar uitkeken. We zouden naar de film gaan! Terwijl we online op zoek gingen naar de beste cinema, kwamen we de volgende website tegen:

http://richw2k.hubpages.com/hub/cheap-second-round-cinema-taipei-taiwan

We waren onmiddellijk verkocht! Maandag ochtend stonden we op tijd op namen de metro naar Sun-Yat-Sen Memorial Hall Station. Toen we daar aankwamen duurde het een hele tijd voor de hadden uitgespit hoe we daar juist moesten geraken. Na 20 minuten doorstappen en de behulpzaamheid van enkele voorbijgangers, kwamen we net op tijd aan om de eerste film nog mee te pikken: Oblivion. We kochten twee ticketjes voor 280NTD (7,27€!!!) en vonden onszelf een plaatsje in de zaal. We gaan hier geen hele review van de film doen of het einde verklappen. Het volstaat om te zeggen dat we ons amuseerden in de koele filmzaal.

De film eindigde rond 11u30 en onze buikjes begonnen al wat te knorren. Daarom gingen we terug naar de ingang waar we een stempel op onze arm kregen. In de 7-eleven gingen we wat te drinken halen en enkele snack voor tijdens de film. Recht tegenover de cinema kochten we ook een portie dumplings die we rustig opaten op het eerste verdiep van het cinema complex, voor de tweede film zou beginnen. We keken The Call met Halle Berry in de hoofdrol. Na een korte pauze namen we voor een volgende en laatste keer plaats in de zaal om Fire with Fire te zien. De hele tijd bleven weons maar verbazen dat we zo veel films konden zien (de hele dag mag je kijken) voor zo weinig geld. Wat nog meer is, je mag zelfs je eigen eten en drinken meebrengen in de zaal en dit is compleet normaal. Dit moeten we in België ook hebben! 

Na de film wandelden we rustig terug naar het MRT station en namen we de metro naar ZhongXiao Fuxing Station, SOGO Shopping Mall. We hadden daar afgesproken met een andere Belg, een broer van een collega van onze moeder. Hij is getrouwd met een Taiwanese en ze komen daarom af en toe op bezoek bij haar familie. We hadden hun nog nooit ontmoet en wisten dus ook niet waar we ons aan moesten verwachten. Danny en Penny zijn twee geweldige mensen en we hadden een zalige avond met lekker eten en interessante babbels. Ze hebben samen ook een 6-jarige dochter die het schattigste kindje is dat je ooit hebt gezien.  Ze is zo lief en levendig en we hopen dan ook deze familie terug te zien in België. Danny, Penny & Evy, indien jullie dit lezen: Bedankt voor de geweldige avond en we hopen jullie snel nog eens te zien!